Rozliczenie podatkowe 2016

Kiedy wystarczy druk PIT 37

 

Często podatnicy mają problem z określeniem na jakim formularzu podatkowym, powinni dokonać rozliczenia osiągniętych przychodów. Najpopularniejszymi formularzami rozliczeniowymi są PIT-36 oraz PIT-37. Rozróżnienie dla kogo przeznaczony jest PIT 36, a dla kogo PIT 37, jest dosyć proste:

  • PIT- 37 formularz przeznaczony jest tylko dla tych podatników, którzy w trakcie roku podatkowego, osiągali dochody za pośrednictwem płatnika;

  • PIT 36 powinny użyć osoby, które rozliczają się według skali podatkowej, bez pośrednictwa płatnika.

 

Płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nazywana jest osoba, której obowiązkiem jest obliczenie wysokości zaliczek na podatek dochodowy oraz terminowe wpłacenie ich na konto odpowiedniego urzędu skarbowego. Dla pracowników, płatnikiem podatku jest pracodawca, natomiast dla emerytów i rencistów – Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Osoby, które osiągają dochód za pośrednictwem płatnika, nie muszą same odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy, ani wypełniać miesięcznych deklaracji podatkowych, mają one jedynie obowiązek złożyć, jako rozliczenie roczne, druk PIT 37. Jeżeli podatnik, poza dochodami wykazywanymi w formularzu PIT-37, osiąga dochody z innych źródeł (np. dochody o charakterze kapitałowym), będzie musiał złożyć także inne dodatkowe druki PIT 2016 lub zamiast formularza PIT-37 wypełnić formularz PIT-36.

 

Zgodnie z obowiązującymi przepisami (Ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych) prawo do rozliczania się na formularzu PIT-37 mają osoby, które spełniają równocześnie wszystkie poniższe warunki:

  • w trakcie roku podatkowego, którego dotyczy rozliczenie, nie prowadziły, opodatkowanej według skali podatkowej, działalności gospodarczej mającej charakter pozarolniczy, bądź działalności gospodarczej, która obejmowałaby działy specjalne produkcji rolnej;

  • nie mają obowiązku wykazać w swoim rozliczeniu podatkowym dochodów, które osiągnęły ich niepełnoletnie dzieci;

  • nie mają możliwości obniżenia osiągniętych dochodów o straty wykazane w zeznaniach rocznych w latach ubiegłych,

a ponadto osiągnęły w Polsce przychody (za pośrednictwem płatnika), opodatkowane na zasadach ogólnych (zgodnie ze skalą podatkową: 18 i 32%), wynikające z:

  • emerytur, rent, zasiłków bądź świadczeń przedemerytalnych,

  • stosunku pracy,

  • stosunku służbowego,

  • pracy nakładczej,

  • umów o dzieło, umów zlecenia,

  • zasiłków,

  • stypendiów,

  • kontraktów managerskich,

  • praw autorskich lub innego rodzaju praw majątkowych,

  • działalności sportowej.

 

Wiele małżeństw decyduje się na wspólne opodatkowanie swoich dochodów, gdyż taka forma rozliczenia bardzo często umożliwia obniżenie wysokości należnego podatku. Warto pamiętać, że wspólne rozliczenie podatkowe może mieć miejsce także w przypadku wypełniania PITu-37. Jednak aby było ono możliwe mąż i żona powinni rozliczać się w tej samej formie. Gdy jedna z osób musi złożyć PIT-36, a druga druk PIT-37, wspólne rozliczenie będzie możliwe tylko i wyłącznie na formularzu PIT-36.

 

Warto wspomnieć, że możliwe jest także złożenie zeznania rocznego przez płatnika. Ma ono miejsce w przypadku emerytów i rencistów, ale tylko wtedy, gdy poza emeryturą bądź rentą nie posiadali oni żadnych innych źródeł dochodów oraz nie chcieli od osiągniętego dochodu odliczyć jakichkolwiek ulg bądź darowizn. Jeżeli podatnik składa zeznanie podatkowe samodzielnie, ma obowiązek wypełnić deklarację roczną na podstawie otrzymanych od płatnika (płatników) formularzy PIT-11/8B. W przypadku otrzymania kilku formularzy, należy dane, które są w nich zawarte, zsumować. Bardzo ważne jest, aby podane w rocznej deklaracji podatkowej kwoty, były zgodne z wartościami znajdującymi się w PIT-11, gdyż urząd skarbowy weryfikuje poprawność i zgodność informacji dostarczonych przez podatnika i płatnika. W przypadku wystąpienia niezgodności urząd prosi o ich wyjaśnienie.